پورتال اینترنتی سرگرمی، تفریحی، عکس، پزشکی، اس ام اس، آشپزی، نیک شو
  • صفحه نخست+
  • اخبار+
  • آرایش و زیبایی+
  • آشپزی+
  • اس ام اس+
  • سرگرمی و تفریحی+
  • دنیای مد و فشن+
  • رپرتاژ آگهی+
  • پزشکی و سلامتی+
  • کامپیوتر,اینترنت و موبایل+
  • زندگی بهتر+
  • مطالب گوناگون+
  • دنیای عکس+
  • مطالب جالب علمی+
  • گردشگری+
  • دین و مذهب+
  • دنیای خودرو+
  • چطور اختلال دوقطبی را تشخیص دهیم؟ | درمان منیک دپرشن

    مجموعه : جامعه شناسی,روان شناسی

    چطور اختلال دوقطبی را تشخیص دهیم؟ | درمان منیک دپرشن

    چطور اختلال دوقطبی را تشخیص دهیم؟ | درمان منیک دپرشن

    اختلال دو قطبی Manic Disorder نوعی اختلال در اخلاق و رفتار می باشد. افرادی که به این بیماری مبتلا هستند معمولا دچار تغییرات شدید خلقی می شوند. این اختلال معمولا در اواخر دوره نوجوانی و یا در اوایل جوانی دیده می شود. این بیماری انواع مختلفی دارد. دو مورد از مهمترین آن را اختلال دو قطبی نوع اول و اختلال دو قطبی نوع دوم دانست. تفاوت این دو اختلال در دوره شیدانی است. اختلال دو قطبی با یک دوره افسردگی شروع شده و بعد از گذشت چند دوره افسردگی، شیدایی خود را نشان می دهد. این دوره شیدایی در افراد کمتری دیده می شود. دوره های شیدایی معمولا از چند روز تا چند ماه طول می کشد. زمانی که این بیماری شدت بیشتری پیدا کند نیاز به درمان جدی همراه با بستری دارد. با کم شدن علائم خانواده و نزدیکان فکر می کنند بیماری کاملا از بین رفته و نیازی به ادامه درمان وجود ندارد و درمان را متوقف می کنند. پس از متوقف کردن بیماری ممکن حتی با شدت بیشتر از قبل برمیگردد و باعث عود کردن بیماری در چند ماه می شود.

     

    به گزارش نیک شو، دوره جنون یا شیدایی در اختلال دوقطبی شامل سرخوشی یا تحریک پذیری، پرواز ایده‌ها( افکار ناپایدار، صحبت کردن سریع، تغییر از یک موضوع به موضوع دیگر)، افزایش انرژی، کمبود نیاز به خواب و بیش فعالی است. در طول دوره شیدایی، افراد ممکن است به سادگی ناراحت شوند، به سرعت حرف بزنند، به صورت غیر منطقی در پروژه‌های مختلف شرکت کنند، اعتقادات و عقاید غیر قابل باور و غیر واقعی داشته باشند، در فعالیت‌های پرخطر همچون قمار، سوء مصرف مواد مخدر شرکت کنند یا فعالیت‌های پر خطر جنسی را داشته باشند.

     

    متوسط طول اولین دوره شیدایی تقریبا سه ماه است. دوره شیدایی یا جنون را می‌توان بر اساس شدت به دوره‌های متفاوتی تقسیم کرد. بر خلاف افسردگی معمولی، دوره افسردگی در اختلال دوقطبی اغلب حاد خواهد بود و می‌تواند در طول چند هفته رخ دهد بدون اینکه فاکتورهای قابل توجهی داشته باشد. گذشته از حالت افسردگی، دوره افسردگی ممکن است به همراه مشکلات خواب، بی تفاوتی یا اضطراب، از دست دادن انرژی ، افکار مرتبط با خودکشی باشد.

     

    دو شخصیتی بودن واضح ترین نشانه ای است که می توانیم در این افراد مشاهده کنیم ، تغییر ناگهانی خلق و خو در این افراد واقعا مشهود است و آزاردهنده برای خودشان و اطرافیانشان. پزشکان، برای درک کامل تفاوتهای خلق و خو در اختلال دو قطبی و تهیه یک روش تشخیص دقیق، راهی طولانی پیموده اند. زمان زیادی از روزهایی که اختلال دوقطبی با اختلالات دیگری همچون اسکیزوفرنی (یک بیماری روانی جدی با علائمی از توهمات و پندارها و سخنان بی ربط می باشد) یا افسردگی تک قطبی اشتباه گرفته می شد، نگذشته است.

    چطور اختلال دوقطبی را تشخیص دهیم؟ | درمان منیک دپرشن

    برای تشخیص اختلال دوقطبی ، پزشک نیاز به چه اطلاعاتی از بیمار دارد؟

    تشخیص یک اختلال دوقطبی، تنها به وسیله یک شرح حال دقیق از بیمار که شامل شدت، امتداد یا درازا و نیز تکرار یا فرکانس علائم می باشد، میسر است. البته نوسانات خلقی، از روزی به روز دیگر و یا لحظه ای به لحظه دیگر، الزاما نمایشگر وجود یک اختلال دوقطبی نیست، بلکه تشخیص آن، منوط به داشتن یک دوره از تغییرات خلق و خو (بالا و پایین رفتن خلق و خو ) به همراه تحریک پذیری است که، همراه با افزایش انرژی، بی خوابی و تفکر و صحبت کردن سریع، می باشد.

     

    نشانه های بیمار به طور کامل و با معیارهای خاصی که شامل راهنمای آماری و تشخیصی اختلالات ذهنی انجمن روانپزشکی امریکا می باشد، ارزیابی خواهد شد. در تهیه یک گزارش تشخیصی در مورد اختلال دوقطبی، روانپزشک شما یا دیگر کارشناسان حوزه سلامت روان، از شما درباره شخصیت شما و تاریخچه فامیلی شما از نقطه نظر بیماریهای روانی و اختلال دو قطبی و سایر اختلالات خلق و خو، پرسش خواهند کرد.

     

    دلیل آن نیز این است که گاهی اوقات، اختلال دوقطبی، یک مولفه ژنتیکی دارد و تاریخچه فامیلی شما، میتواند به تهیه یک تشخیص دقیق، کمک زیادی بکند.( اگرچه که بیشتر بیماران دارای اختلال دوقطبی، سابقه فامیلی از این اختلال را در خانواده ندارند). از طرف دیگر پزشک، همچنین درباره نشانه های دوقطبی، سوالات دقیق تری با جزئیات از شما خواهد پرسید. سایر پرسش ها، ممکن است با تمرکز بر روی استدلال، حافظه، توانایی شرحی درباره خودتان و نیز توانایی حفظ و پایداری در ارتباطات تان باشد.

     

    اختلال مانیک یا مِی نیا (Mania)

    مانیا یک بیماری روانی است که با به وجود آوردن اختلال در فرد باعث ایجاد تغییرات و دگرگونی هایی در رفتار، انرژی، حالات و توانایی عملکرد فرد است. این افراد در دوره ای بسیار فعال، شاد و پر انرژی هستند و در دوره ای دیگر بسیار ولخرج و کم خواب می شوند. اختلال مانیک امکان دارد احساس شادی عجیبی در فرد ایجاد کند، بدون دلیل بخندند و بی اندازه شوخی کند.

     

    در بیشتر موارد ان رفتار از نظر دیگران بسیار خوب به نظر می رسد و امکان دارد شخص را شخص را تحسین کنند. یادتان باشد زمانی که این بیماری شدت پیدا می کند شبیه به یک بیمار روانی می شود. بیمار امکان دارد بسیار تحریک پذیر شود مثلا کوچک ترین مخالفت با تصمیم فرد باعق عصبانیت و پرخاشگری شدید بیمار شود. شخص مبتلا فکر می کند همه چیز حتی فکر دیگران باید مطابق میل او باشد.

    چطور اختلال دوقطبی را تشخیص دهیم؟ | درمان منیک دپرشن

    بیماری های مشابه اختلال دوقطبی

    اختلالات سوء مصرف مواد مخدر.

    اختلال شخصیت مرزی.

    اختلالات رفتاری.

    اختلالات کنترل تکانه ( انگیزشی ).

    اختلالات مربوط به رشد.

    اختلال کم توجهی – بیش فعالی.

    اختلالات اضطرابی خاص مانند اختلال استرس پس از حادثه.

     

    علل پیدایش

    اگرچه دلیلی قطعی برای این بیماری وجود ندارد ولی محققان معتقدند که این بیماری ریشه ارثی دارد و ترکیب شدن ژنتیک افراد بیشتر از تربیت آن‌ها در این اختلال موثر است. امکان دارد مشکلی در مغز که کنترل رفتارهای روانی را دارد، دلیل این اختلال باشد. همچنین به همین علت است که این بیماری با دارو قابل کنترل است.

     

    عوامل گسترش اختلال دو قطبی

    دوره‌ هایی از تجربه استرس زیاد

    داشتن بستگان درجه یک مبتلا به اختلال دوقطبی مانند والدین یا خواهر و برادر

    سوءاستفاده دارو یا الکل

    تغییرات مهم زندگی از قبیل مرگ کسی که دوستش داریم یا دیگر تجربه‌ های شوک آور

     

    تظاهرات اصلی مِینیا

    پرکاری (Overactive) :

    بیماران مانیک بیش از اندازه فعالیت دارند و همین امر باعث می شود خیلی خسته شوند. گاهی ممکن است کاری را به راحتی رها کرده و به سراغ کار دیگری بروند. خواب در این افراد کاهش می یابد، اشتها افزایش و همچنین میل جنسی آنها زیاد می شود. اغلب این بیماران ولخرج، هیجان زده و تحریک پذیر هستند.

     

    سرخوشی (Elation) :

    این مورد به صورت شادی، خوش بینی بیش از اندازه و خوشحالی منتقل شونده دیده می شود. امکان دارد خلق و خو فرد در طول روز متغیر باشد مثلا صبح مانیک و شب افسرده باشد.

     

    عقاید خود بزرگ بینی (Self-Important Ideas) :

    در مواردی ممکن خود را راهنما و رهبر برای مسئولان کشور بدانند. در برخی مواقع دچار هذیان می شوند و فکر می کنند فرد مهمی هستند و دیگران قصد توطئه علیه او را دارند. توهم نیز در موارد شدید پدید می آید.

    چطور اختلال دوقطبی را تشخیص دهیم؟ | درمان منیک دپرشن

    علائم و نشانه های اختلال مانیک 

    ولخرجی

    رفتار خارج از حالت معمول که مدتی طولانی ادامه داشته است.

    افزایش میل جنسی

    سو مصرف داروها، الکل و داروهای خواب آور

    رفتارهای اغواگرانه و رخاشگرانه

    انکار مسائل بالا و مشکلات ناشی از آن

    درمان

    بیقراری، افزایش انرژی و میزان فعالیت

    خلق خیلی بالا و احساس نشاط شدید همراه با احساس خود بزرگ بینی

    تحریک پذیری مفرط

    پرش از موضوعی به موضوع دیگر با سرعت خیلی زیاد و عدم توانائی برای تمرکز (حواسپرتی)

    کاهش نیاز به خواب

    اعتقادات غیر واقعی در مورد توانمندی ها و قدرت فرد

    قضاوت ضعیف

     

    درمان و استفاده از دارو:

    در حال حاضر پزشکان اختلال دوقطبی را به عنوان یک بیماری مادام العمر و بدون درمان در نظر می‌گیرند. با اینحال، درمان‌های دارویی و سایر روش‌های درمانی ممکن است برای کمک به تسکین حالت‌های فرد و نشانه‌های مرتبط با آن مورد استفاده قرار گیرد. در برخی از موارد نیز این درمان‌ها برای مدیریت اختلال دوقطبی در طولانی مدت استفاده می‌شود. اختلال دوقطبی معمولا با تثبیت کننده‌های حالات روحی درمان می‌شود اما علاوه بر این موارد، شما می‌توانید از جلسات روانشناسی نیز استفاده کنید،

     

    بیمار را در جامعه درگیر کنید، نحوه مدیریت شرایط را به خانواده‌های آن‌ها بیاموزید. تثبیت کننده‌های حالت روحی مانند لیتیوم و والپروات برای پیشگیری از بالا و پایین شدن شدید حالات استفاده می‌شود. عوارض جانبی محتمل در درمان لیتیوم، پایین آمدن سطح تیروئید است که می‌تواند به افزایش وزن در برخی از افراد منجر شود.سایر داروهایی که ممکن است برای درمان نشانه‌های خاص به کار رود شامل داروهای ضدافسردگی، داروهای ضد تشنج و داروهای ضد روان پریشی است. داروهای ضد تشنج مانند اسید والپروئیک ،داروی گاباپنتین (Neurontin)، برای درمان مانیا به صورت خفیف داروی وراپامیل ( بلوک کننده کانال کلسیم) موثر است. بطور کلی دو گروه دارویی برای درمان این بیماری وجود دارد یکی تثبیت کننده‌ های خلق (مثل لیتیم کربنات و ریسپریدون ) و گروه دوم دارو های آنتی سایکوتیک (مثل هالوپریدول و کلرپرومازین ).

     

    دوره درمان این بیماری طولانی مدت می باشد. در صورت تکرار دوره، ترکیب دارو با روان درمانی مفید است.توپیرامات و لاموتریژین (LAMICTAL) نیز به عنوان تثبیت کننده خلق و خوی به کار می‌رود. با اینحال مطالعات انجام شده در سال ۲۰۱۰ نشان می‌دهد که افزایش رفتارهای پرخطری همچون تصمیم به خودکشی در میان بیمارانی که از داروهای مرتبط با تشنج استفاده کرده بودند افزایش می‌یابد. به همین خاطر بهتر است تغییرات رفتاری در اینگونه بیماران بررسی شود.

    چطور اختلال دوقطبی را تشخیص دهیم؟ | درمان منیک دپرشن

    روان درمانی

    خانواده درمانی : تغییر تعاملات مشکل دار درخانواده به دلیل رفتارهای تکانشی بیمار.

    رفتار درمانی : اصلاح و کنترل رفتارهای تکانشی از طریق تقویت و اقتصاد ژتونی.

     

    الکتروشوک درمانیECT

    در صورتی که محدودیت در دارو درمانی با شکست مواجه شود و بیماری شدت یابد از شوک الکتریکی استفاده می شود زیرا ممکن است به دلیل عدم درمان خطری برای خود و دیگران باشد. نکته مهم این است که این بیماری حتما باید توسط پزشک و متخصص تایید شود و امکان دارد مدت درمان طولانی باشد.

     

    روز جهانی اختلال دوقطبی

    روز جهانی اختلال دو قطبی هر ساله در ۳۰ مارس برابر با ۱۰ فروردین گرامی داشته می شود.

     

    بیماران مشهور

    افراد متبلا به این بیماری ونسان ونگوگ، لودویگ ون بتهوون، پابلو پیکاسو، کرت کوبین، ناپلئون بناپارت، ارنست همینگوی، وینستون چرچیل، سلنا گومز، بریتنی اسپیرز، دمی لواتو، امی واینهاوس، کاترین زتا جونز، جرمی برت، مرلین مونرو، ویرجینیا وولف و هالزی هستند.

     

    قبل از اینکه به ملاقات دکتر بروم تا درباره اختلال دوقطبی با او صحبت کنم، چه کارهایی را باید انجام دهم؟

    قبل از ملاقات با دکتر خود، برای روشن کردن موقعیت خود و تشخیص درست، نوشتن نشانه هایی که به آن توجه کرده اید، میتواند کمک زیادی به دکترتان برای تشخیص درست باشد. چون آن نشانه ها ممکن است بازگوکننده افسردگی، جنون خفیف و یا شیدایی باشد. بخصوص توجه داشته باشید که این تمرکز، تنها روی تغییرات خلق و خوی تان نباشد، بلکه بر روی تغییراتی در خواب، انرژی، فکر کردن تان، رفتار و یا گفتارتان نیز باشد.

     

    دریافت تاریخچه فامیلی کامل از بستگان قبل از ملاقات پزشک نیز بسیار سودمند است. تاریخچه فامیلی بسیار کمک می کند بخصوص در حمایت از شک و تردید های تشخیصی و نیز تجویز درمان مناسب.به علاوه، این مسئله را نیز در نظر داشته باشید که بهتر است در هنگام ویزیت دکتر، همسر یا یکی از اعضای خانواده و یا حتی یک دوست صمیمی را نیز با خود همراه سازید. اغلب اوقات، یک عضو خانواده یا یک دوست، ممکن است بیشتر به رفتارهای غیر معمولی شخص، آگاه بوده و قادر به شرح جزئیات آن رفتارها، به دکتر باشد. قبل از ویزیت، خوب فکر کنید و این نکاتی را که در ذیل خواهد آمد به عنوان سابقه خود در نظر داشته باشید و بر روی کاغذی بنویسید:

     

    نگرانی های سلامتی جسمی و روانی.

    علائم و نشانه هایی که به آنها توجه کرده اید.

    رفتارهای غیرمعمولی که داشتید.

    سابقه بیماری هایتان.

    سابقه خانوادگی بیماریهای روانی( اختلال دوقطبی، افسردگی، شیدایی، اختلالات عاطفی فصلی و یا موارد دیگر).

    داروهایی که در گذشته و یا حال مصرف کرده یا می کنید ( بهتر است همه آنها را با خود و در هنگام ویزیت دکتر، به همراه داشته باشید).

    مکمل های غذایی طبیعی که مصرف می کنید ( آنها را نیز به همراه داشته باشید).

    عادات و روشهای سبک زندگی خود ( تمرینات ورزشی، رژیمهای غذایی، استعمال دخانیات، مصرف الکل، مصرف مواد مخدر تفریحی).

    عادتهای مخصوص خوابیدنتان.

    دلایل استرس در زندگی شما ( ازدواج، کار، ارتباط با دیگران).

    همه پرسشهایی که ممکن است در باره اختلال دوقطبی داشته باشید.

     

    پزشک چه آزمایشاتی را برای تشخیص نهایی در اختلال دوقطبی انجام خواهد داد؟

    پزشک شما ممکن است از شما درخواست کند تا یک چک لیست و یا پرسشنامه خلق و خو که برای راهنمایی مصاحبه کلینیکی بسیار کمک کننده و در واقع شما با آن ارزیابی خواهید شد، را تکمیل کنید. به علاوه، پزشک شما ممکن است دستور آزمایش خون و ادرار برای یافتن دلایل دیگری برای نشانه های شما، بدهد. در یک غربالگری سم شناسی، خون، ادرار و یا موی شما جهت یافتن مواد مخدر مورد بررسی قرار می گیرد. آزمایشات خون همچنین شامل چک کردن سطح هورمون محرک تیروئید (TSH) نیز خواهد بود، چون گاهی اوقات افسردگی، به دلیل عملکرد بد غده تیروئید می باشد.

    چطور اختلال دوقطبی را تشخیص دهیم؟ | درمان منیک دپرشن

    آیا اسکن از مغز، به تشخیص اختلال دوقطبی کمک می کند؟

    درحالی که پزشکان، برای تشخیص اختلال دوقطبی، به اسکن مغزی و یا تصویر برداری تکیه نمی کنند، برخی تست های تصویربرداری عصبی پیشرفته، ممکن است به پزشکان در تشخیص نورولوژیکی ( وابسته به عصب شناسی) خاص، که به عنوان علائم روانی گزارش می شوند، کمک کند. بنابراین گاهی اوقات، به بیمارانی که تغییرات ناگهانی در تفکر، خلق و خو و یا رفتارشان داشته اند، برای اطمینان از اینکه بیماری عصبی، علت اصلی نیست، دستور ام آر آی و یا سی تی اسکن داده می شود.

     

    بر طبق آزمایشات در حال انجام موسسه ملی سلامت روان و با آزمایشاتی شامل نوار مغزی ( electroencephalograms) و نیز ام آر آی (magnetic resonance imaging) از مغز، میتوان تفاوتهایی بین اختلال دو قطبی و سندرم های رفتاری مرتبط را آشکار کرد. اما تشخیص بالینی اختلال دو قطبی سرجای خود باقی مانده است، چرا که هنوز هیچ بررسی تصویربرداری یا سایر تست های آزمایشگاهی، برای تایید تشخیص و یا راهنمایی برای درمان آن، ایجاد نشده است

     

    اگر شک کنم که کسی را که دوست دارم دچار اختلال دوقطبی است، چکار کاری می توانم انجام دهم؟

    چنانچه به وجود اختلال دوقطبی در فردی که دوستش دارید، شک کرده اید، با کسی در باره نگرانی خود صحبت کنید. از یک پزشک برای آن شخص وقت ملاقات بگیرید، چنانچه میتوانید، به فرد مورد نظرتان پیشنهاد دهید تا شما را به هنگام ملاقات با دکتر همراهی کند. چند نکته:

     

    پزشک را آگاه سازید که این یک مشکل جدید است و به پزشک نیز زمان کافی برای همه آزمایشات بدهید.

     

    یک قطعه کاغذ که بر روی آن همه نگرانی هایتان را نوشته اید، با خود همراه داشته باشید تا مطمئن شوید که چیزی را از قلم نینداخته باشید.

     

    بخصوص در مورد مشکلات افسردگی دوقطبی، جنون خفیف یا شیدایی بدانید و پرسش کنید.

     

    به پزشک همه جزئیات تغییرات خلق و خو و رفتاری خاص شخص مورد علاقه تان را بگوئید.

     

    همه تغییرات شدید خلق و خو بخصوص عصبانیت، افسردگی و پرخاشگری وی را نیز شرح دهید.

     

    تغییرات شخصیتی، بخصوص مواردی از مهربانی، سوءظن و یا بی اعتمادی، وهم و خیال و نیز خطای حس را در شخص مورد نظرتان به دکتر شرح دهید.

     

    مطمئن شوید تا هرگونه استفاده از الکل یا مواد مخدر(مثل ماری جوانا، کوکائین و یا آمفتامین ها ) که فرد ممکن است مصرف می کند، مطرح شده باشد، چون مصرف

     

    چنین موادی، اغلب موجب تغییراتی در خلق و خو می شود که ممکن است با اختلال دوقطبی و علائم و نشانه های آن، اشتباه گرفته شود.

     

     

    5/5 - (1 امتیاز)
    هیچ نظری ثبت نشده است
    نظرات این پست غیرفعال هستند.
  • مطالب پربازدید
  •