پورتال اینترنتی سرگرمی، تفریحی، عکس، پزشکی، اس ام اس، آشپزی، نیک شو
  • صفحه نخست+
  • اخبار+
  • آرایش و زیبایی+
  • آشپزی+
  • اس ام اس+
  • سرگرمی و تفریحی+
  • دنیای مد و فشن+
  • رپرتاژ آگهی+
  • پزشکی و سلامتی+
  • کامپیوتر,اینترنت و موبایل+
  • زندگی بهتر+
  • مطالب گوناگون+
  • دنیای عکس+
  • مطالب جالب علمی+
  • گردشگری+
  • دین و مذهب+
  • دنیای خودرو+
  • مطالب خواندنی و جالب
  • تعبیر خواب
  • دنیای خودرو
  • آرایش و زیبایی
  • اخبار
  • هومن سیدی ، موفق در بازیگری و کارگردانی

    مجموعه : دنیای سینما و موسیقی

    هومن سیدی ، موفق در بازیگری و کارگردانی

    هومن سیدی ، موفق در بازیگری و کارگردانی

    هومن سیدی بازیگر و کارگردان مطرح سینما اســت .او توانسته توانایی های خود به نحوه احسنت نشان دهد و الان یک بازیگر و کارگردان موفق اســت.در ادامه با هومن سیدی بیشتر آشنا شوید .

     

    هومن سیدی بازیگر و کارگردان جوان سینما ، در سال‌های اخیر توانسته نظر همه را به خود جلب کند. ميتوان او را یکی از جوانان خوش نام سینما دانست ،او توانست از مجرای حضور در انجمن سینمای جوانان رشت و کلاس‌های بازیگری وارد دنیای سینما شود و البته با ساخت چند فیلم کوتاه از جمله «۳۵ متری سطح آب» و «دندان آبی» که بیشتر مورد توجه جشنواره‌های داخلی قرار گرفتند، پا به عرصه‌ی حرفه‌ای و سینمای بلند داســتانی گذاشت.

     

    مسیری که او طی کرد تا به پرده بزرگ و سطح اول سینمای کشور برسد زیاد سخت نبود. هوش و زیرکی سیدی همه‌چیز را برای او در مسیرش هموار کرد و خیلی سریع از خیلی از جوانان بااســتعدادی که به‌دنبال راهی برای ورود به عرصه تصویر هستند،او در مسیر درست قرار گرفت.

     

    مهمتر از همه این بود که اولین حضورهایش، به‌عنوان بازیگر بر پرده سینما رقم خورد. در سال ۸۳ با بازی در «یک تکه نان» ساخته کمال تبریزی، با رضا کیانیان هم بازی شد و بازیش نظر همه را به خود جلب کرد .

    هومن سیدی ، موفق در بازیگری و کارگردانی

    هومن سیدی بازیگر و کارگردان

     

    این نقش‌آفرینی دو فیلم بعدی را برای او در پیش داشتند که اولین درخشندگی شهرت سیدی را فراهم کردند:

    «چهارشنبه‌سوری» اصغر فرهادی که هرچند در آن نقش بسیاری کوتاهی را داشت، اما درواقع حضور در فیلم فرهادی که در آن سال سروصدای زیادی هم به‌پا کرده بود، یک امتیاز بزرگ سینمایی محسوب میشد که علاوه بر شهرت،اعتباری سینمایی به سیدی داد تا همه سینما بیشتر جدی‌اش بگیرند.

     

    و همین باعث شد زمینه ای برای بازی در اولین نقش اصلی‌اش فراهم شود. «پابرهنه در بهشت» بهرام توکلی، او را در جایگاه قهرمان خود نشاند و ثمره‌اش کاندیداتوری سیدی برای جایزه بهترین بازیگر نقش اول مرد در جشن خانه سینما گردید.

     

    اما شهرت اصلی سیدی از طریق صدا و سیما به‌دست آمد. بازی در دو سریال «راه بی‌پایان» و «در چشم باد» در سال‌های ۸۶ و ۸۹، باعث شد تا تماشاگران و مخاطب عام، او و چهره‌اش را در ذهن ها بسپارند. سیدی با دوربین راحت بود و فیزیک متفاوت و اســتایل جوانانه‌اش به او گیرایی خاصی مي داد.

     

    او نقش‌های گوناگون دیگری در فیلم‌هایی مثل «یک وجب از آسمان»، «آنکه دریا ميرود» و «شب بیرون» ایفای نقش کرد، ولی در همین زمان احتمالا فکر اصلیش متوجه کارگردانی و ساخت فیلم اولش بود. در بخش دوم یادداشت به سراغ سیدی کارگردان خواهیم رفت، اما بگذارید برسیم به نقطه اوج بازیگری او.

    هومن سیدی ، موفق در بازیگری و کارگردانی

    هومن سیدی شهرت اصلی خود را از صدا و سیما بدست آورد

     

    نقطه اونج بازیگری هومن سیدی

    در سال ۹۲ با بازی در «خط ویژه» مصطفی کیایی، هومن سیدی چهره ای را در خودش اختراع می کند که نه تنها در بسیاری از نقش‌آفرینی‌های بعدی مورد اســتفاده دوباره قرار ميگیرد که فیلم به فیلم کامل‌تر هم مي شود. آن هم چهره یک جوان شکست‌خورده اســت که در پی شکستش، بی‌خیال و سربه‌هوا شده و کلا زندگی و اموراتش را جدی نمي گیرد و همش در پی خوشگذرانی و تجربه‌ی لحظه اســت. او در «خط ویژه» نقش برادر شخصیت اصلی را دارد که به‌تازگی از زندان درآمده و متوجه شده دختری که دوستش داشته ازدواج کرده.

     

    او با همین بی‌خیالی خاص خود موفق ميشود در لحظات زیادی تماشاگر را به خنده بیاندازد و اصلا از دل این بی‌خیالی مزمن یک کاراکتر طناز و بامزه خاص بیرون بکشد. ضمن اینکه مواجهه‌اش با دختر جذاب داســتان و تلاش برای نزدیک شدن به او یا به‌اصطلاح زدن مخش هم بسیار بامزه اســت.

     

    این ویژگی‌های خود ساخته سیدی بعد از «خط ویژه» در شماری از فیلم‌ها و سریال‌ها تکرار ميشود و در نهایت تبدیل به چهره ای می گردد که تماشاگر، هومن سیدی را آنگونه به‌خاطر ميآورد؛ در لوای همین پسر ساده که بعد از شکستی که در زندگی خورده حالا بسیار بی‌خیال و راحت‌طلب اســت و عموما با دختر‌ها هم سر و سری دارد.

     

    در سریال «عاشقانه» این چهره مورد واکاوی بیشتر بازیگر قرار مي گیرد و از آنجایی که در قسمت‌های مختلف سریال وقت بیشتری برای پردازش کاراکتر از جانب بازیگر هست، این چهره نه تنها تکامل پیدا ميکند که یکی از محبوب‌ترین شخصیت‌های آن سریال را ميسازد. در «گلشیفته» هم باز چهره ای مشابه را از هومن سیدی ميبینیم تا اینکه بهترین خودش را در «من دیه‌گو مارادونا هستم» به نمایش می گذارد.

    هومن سیدی ، موفق در بازیگری و کارگردانی

    هومن سیدی دز سریال عاشقانه یکی از محبوب ترین شخصیت های را ساخت

     

    هنوز هم مي توان «من دیه‌گو مارادونا هستم» را بهترین بازی چهره ای هومن سیدی در این سال‌ها دانست. در بامزه‌ترین و بهترین فیلم بهرام توکلی، سیدی دوست‌داشتنی‌ترین شخصیت این داســتان پرماجرا و پر پرسوناژ اســت. حالا به آن بی‌خیالی و میل به معاشرت با دختران، یک مایه افسردگی و روان‌پریشی هم اضافه ميشود تا شخصیت تکمیل شود.

     

    سیدی در دهه نود در فیلم‌های دیگری مانند «مادری»، «پل خواب» یا «آذر» بازی ميکند، اما با دور شدن از آن چهره معروفش، چیز جدید و خاصی ارائه نميدهد. ضمن اینکه در این سال‌ها ذهنش به شکل متمرکزتری روی کارگردانی اســت و ساخت فیلم‌هایی که پرطرفدار شده‌اند، باعث شده او آنقدر درگیر بازیگری نباشد.

     

    اما در سال ۹۷ پرویز شهبازی در فیلم «طلا» بهترین و خاص‌ترین هومن سیدی را روی پرده ثبت ميکند. یک سیدی غیرمنتظره که تماشاگر نه تنها انتظار بازی او در چنین نقشی را ندارد، که کیفیت بازیش هم چند پله‌ای بالاتر از هر بازی دیگری از او اســت. سیدی، چون موم در دستان توانمند شهبازی در بازی گرفتن از بازیگران، وزر داده شده و شکل پیدا کرده اســت. هم کاراکتر او روی کاغذ بسیار جذاب اســت و هم بازسازی آن توسط سیدی فراتر از حد تصور.

     

    شهبازی هوشمندانه و براساس همان چهره ای که تماشاگر از سیدی ميشناسد، او را انتخاب کرده. آن سویه بی‌خیال و راحت‌طلب این چهره را گرفته و با جدیت و خصلت‌های خاص خود کاراکتر درهم ریخته و ترکیبش بهترین هومن سیدی در مقام بازیگر شده اســت.

    هومن سیدی ، موفق در بازیگری و کارگردانی

    هومن سیدی یکی از بازیگران محبوب سینما است

     

    آغاز کارگردانی هومن سیدی 

    هومن سیدی کارگردان همانطور که گفته شد، راحت به سطح سینمای حرفه‌ای رسید. وقتی اولین فیلمش «آفریقا» را ميساخت بازیگر مطرح و چهره شناخته‌شده‌ای بود و نیاز نداشت خود را به کسی ثابت کند تا جایگاه به‌دست بیاورد.«آفریقا» فیلمی ارزان و ویدیویی بود که در بخش جانبی جشنواره فجر به نمایش درآمد و با اســتقبال خوبی از طرف منتقدان و تماشاگران روبه‌رو شد.

     

    این فیلم نشان ميداد که هومن سیدی سرسپرده سینمای آمریکاســت و نشان ميداد او یک فیلم‌بین خوب و حرفه‌ای اســت که آثار سینمای آمریکا را دیده و بسیار متاثر از آن‌هاســت. «آفریقا» هم در داســتان خود و هم در شکل ساختش متاثر از سینمای آمریکا بود. حتی شکل نوشته‌شدن دیالوگ‌ها و نحوه اجرای آن‌ها توسط بازیگران، هردو هالیوودی بودند، ضمن اینکه سیدی الهامات خاصش از سینمای روشنفکرانه اروپا را هم در آن لحاظ کرده بود.

     

    خودش هم همیشه یک سویه روشنفکرانه این‌چنینی داشت. مثلا کاراکتر شهاب حسینی که بسیار هم کم‌حرف بود و تقریبا چند جمله بیشتر نميگفت، از سینمای اروپا افتاده بود وسط فیلم.«آفریقا» شروع محکمی برای یک کارگردان جوان بود. اعتماد به‌نفس سیدی را چندین برابر کرد تا سراغ ساخت فیلم دوم «سیزده» رفت.

     

    یک درام هیجانی نوجوانانه که در اکباتان مي گذشت. فیلمی که مسائل روانشناسانه یک پسربچه در آستانه بلوغ را به نمایش ميگذاشت. باز هم فیلم متاثر از سینمای آمریکا بود. فضای فیلم سعی داشت از شهرک اکباتان و زندگی شهرکی در گوشه‌های خلوت و پر از گرافیتی و خلاف، به زیست مدرن طبقه متوسط تهران برسد.

     

    فیلم نقاط قابل توجه خودش را داشت، اما نتوانست موفقیت قبلی را تکرار کند. فیلم اکران درستی هم نداشت و خیلی هم دیده نشد.فیلم بعدی «اعترافات ذهن خطرناک من» که در سال ۹۳ ساخته شد، حکم یک سکوی پرتاب را داشت. خصوصا جوانان و تین‌ایجر‌ها با فضای فیلم بسیار اخت گرفتند چراکه خاص و متفاوت بود.

     

    هومن سیدی کارگردان جوانی است که به کیفیت تصویر و ظاهر بصری فیلم‌هایش اهمیت ميدهد و همه تلاشش این است که ظاهر فیلم‌ها فراتر از سینمای ایران باشد و حتی یادآور فیلم‌های روز دنیا باشند.همین مسئله دلیل اصلی علاقه بسیاری از تماشاگران به فیلم شد.

     

    آن‌ها با جنسی از تصاویر و طراحی صحنه‌ای سروکار داشتند که برایشان تازگی داشت ضمن اینکه داســتان افسارگسیخته آن که درباره قاچاق ال‌اس‌دی بود، تماشاگر را به گوشه‌های تاریک و وهم‌ناکی از شهر و دل محله‌های خلاف مي برد و وقایعی را نشانشان مي داد که آن‌ها هم تازه و نو به‌نظر مي رسیدند.

     

    تجربه روایت فیلم، شکل فرمی پیچیده و شبکه‌ای و غیر خطی فیلم هم به تجربه اسیدی خیال پردازی شبیه بود که باز بدیع بود. پس «اعترافات ذهن خطرناک من» یک فیلم با مرغوب‌ و پرطرفدار شد.

     

    پس از تجربه شبه تجربی «اعترافات ذهن خطرناک من» و اداواصول‌های فرمی و تکنیکی بیش‌ازحدش، هومن سیدی در فیلم سومش «خشم و هیاهو» سراغ یک فیلم داســتانی با روایت خطی رفت. تعریف کردن یک داســتان بدون آنکه در مسیرش سکته‌ای داشته باشد.

    هومن سیدی ، موفق در بازیگری و کارگردانی

    هومن سیدی کارگردان جوانی است که به کیفیت تصویر و ظاهر بصری فیلم‌هایش اهمیت بسیاری ميدهد

     

    و بتواند مخاطب را تا لحظه آخر همراه خود کند بسیار سخت‌تر اجرای پلانی ست که قرار اســت در آن جنازه نیمه‌جانی از یخچال بیرون بیاید و از ساختمان پایین بیفتد! اینکه سیدی در فیلم سوم سراغ تعریف داســتان رفت نشانه بسیار خوبی بود.این امید را برميانگیخت که او هیاهو و ذوق‌زدگی‌های فرمیش نسبت به سینمای روز دنیا را کنترل کند، اما این اتفاق فقط در نیمه اول فیلم افتاد.

     

    «خشم و هیاهو» در تعریف داســتانش در نیمه دوم ناتوان باقی ماند و همانند آثار قبلی با بدل شد به سیل عظیمی از نما‌های زیبا -که بیشتر حاصل کار اعجاب‌انگیز پیمان شادمان فر فیلم‌بردار اســت و قلدر بازی‌های بصری که خود و تماشاگر را سرگرم مي کند.

     

    روایتی منسجم و فیلم‌نامه صیقل داده‌شده از دست رفت. به‌مانند دیگر فیلم‌های سیدی بازهم این فرم و تکنیک اســت که بر مضمون ميچربد و عمده انرژی کارگردان را در مرحله ساخت به خود اختصاص مي دهد.آخرین فیلم سیدی «مغز‌های کوچک زنگ‌زده» را مي توان بهترین فیلم او دانست.

     

    جایی که بالاخره توانست نسبت میان فرم فیلم و ظاهر بصری آن را با داســتان و مضمون و آن‌چه که اتفاق ميافتد، پیدا کند. در فیلم آخر بالاخره بازیگوشی‌های فرمی و نما‌های عجیب و غریب بصری جواب دادند، چراکه در جای درست خود و در نسبت درست با داســتان و وقایع طراحی شدند و از کلیت فیلم بیرون نزدند و به چند تکه زیبا و جدا افتاده از فیلم تقلیل نیافتند.

     

    «مغز‌های کوچک زنگ‌زده» را ميتوان تنها فیلم سیدی دانست که ایده‌های خلاقانه اولیه‌اش تلف نشد و حداقل به مقصد مورد نظرش رسید، هرچند دست و پا شکسته.به‌نظر ميرسد که حالا سیدی آن ذوق‌زدگی اولیه را از دست داده و با بالارفتن سنش، آن شور جوانی هم در او تبدیل به چیز جدی‌تری شده. باید منتظر ماند و دید که او مي تواند در ادامه مسیر خود همانطور که چهره خلاقانه خاص خودش را در بازیگری ساخت،

     

     

  • مطالب پربازدید