پورتال اینترنتی سرگرمی، تفریحی، عکس، پزشکی، اس ام اس، آشپزی، نیک شو
  • صفحه نخست+
  • اخبار+
  • آرایش و زیبایی+
  • آشپزی+
  • اس ام اس+
  • سرگرمی و تفریحی+
  • دنیای مد و فشن+
  • زناشویی+
  • پزشکی و سلامتی+
  • کامپیوتر,اینترنت و موبایل+
  • زندگی بهتر+
  • دنیای سینما و موسیقی+
  • دنیای عکس+
  • مطالب جالب علمی+
  • گردشگری+
  • دین و مذهب+
  • دنیای خودرو+
  • مطالب خواندنی و جالب
  • دنیای مد و فشن
  • زناشویی
  • آرایش و زیبایی
  • اخبار
  • دوران نوجوانی و شکل گیری شخصیت

    مجموعه : جامعه شناسی,روان شناسی

    دوران نوجوانی و شکل گیری شخصیت

    دوران نوجوانی و شکل گیری شخصیت

    دوران نوجوانی همراه با تلاطم های خاصی اســت که همه والدین درباره این موارد با روان شناسان صحبت های زیادی می کنند تا بتوانند فرزندشان را درک کنند.فشارها و نوسانات خلق و خوی در دوران بلوغ ميتواند رشد مغز را تحت تاثیر قرار دهد و به شخصیت آینده فرد شکل دهد.دوقلوهای چهار ساله من از خیلی جهات شبیه یکدیگر هستند، هر دو اجتماعی، بامحبت و پررو هستنداما یواش یواش دارند تفاوت‌هایی هم پیدا ميکنند. مثلا پسرمان بیشتر به زمان بها ميدهد و کنجکاوی پایان‌ناپذیری نسبت به آینده دارد. اما دخترمان بیشتر دوست دارد کارها را به سبک خودش انجام دهد.

     

    به عنوان روانشناسی که بیشتر روی شخصیت افراد کار ميکند (و البته پدرشان)، تماشای شکل‌گیری و تکامل شخصیت آ‌ن‌ها برایم بسیار جذاب اســت.

     

    البته تازه اول راه اســت، و با این‌که شخصیت ما ریشه در دوران کودکی دارد، ميدانم که تغییرات زیادی سر راه آن‌ها قرار دارد، مخصوصا وقتی به دوران نوجوانی ميرسند.

     

    دلیلش این اســت که سنین نوجوانی زمان تغییرات سریع اســت. به همین خاطر اســت که سارا-جین بلیکمور، عصب‌شناس شناختی و متخصص مغز نوجوانان، اخیرا چالش نوجوانی را این‌گونه توصیف کرده اســت: “طوفانی کوبنده” که به خاطر همزمانی و وقوع ناگهانی “تغییرات هورمونی، عصبی، اجتماعی و فشارهای زندگی” شکل ميگیرد. اگر تغییرات شخصیتی را هم به این فهرست اضافه کرده بود، کسی ایرادی نميگرفت.

    دوران نوجوانی و شکل گیری شخصیت

    بنا بر یکی از تحقیقات انجام گرفته، پسرها در ابتدای نوجوانی دچار کاهش وظیفه‌شناسی ميشوند

     

    شخصیت و خوی ما معمولا از نوزادی تا اواخر کودکی تعادل بیشتری پیدا ميکند. دلیلش هم این اســت که شیوه تفکر، احساسات و رفتار ما به مرور با ثبات بیشتری همراه ميشود. تعادل شخصیتی بار دیگر از نوجوانی تا بزرگسالی هم دستخوش افزایش ميشود.

     

    اما این روند در دوران جالب نوجوانی متوقف ميشود. نقش و نگار شخصیت تکان ميخورد و این‌که تکه‌هایش کجا پرت ميشوند بسیار مهم اســت تحقیقات بلندمدت نشان ميدهد که ویژگی‌هایی که در سال‌های نوجوانی ظهور ميکنند، آینه رخدادهای گوناگون در زندگی آینده‌اند، از موفقیت درسی گرفته تا احتمال بی‌کاری.

     

    البته مدت کوتاهی اســت که در این زمینه تحقیق ميشود، اما پیامدهای بالقوه آن هیجان‌انگیز و مهم اســت چون آگاهی بیشتر از نیروهایی که به شخصیت نوجوان شکل ميدهد ميتواند به ما کمک کند تا با مداخله درست آن‌ها را به مسیری سالم‌تر و موفق‌تر هدایت کنیم.

     

    تغییرات شخصیتی به دوران نوجوانی محدود نميشود. اگر از دور به کل زندگی نگاه کنید، چیزی که ميبینید افزایش متوسط ویژگی‌های شخصیتی مطلوب اســت کاهش عصبانیت، افزایش خودداری، کاهش بستگی ذهن و افزایش رفتار دوستانه. روانشناسان نام این روند را “اصل بلوغ” گذاشته‌اند، و اگر شما در بیست و چند سالگی خجالت ميکشید و دلهره دارید، به فرض این‌که شخصیت شما مسیری عادی را طی ميکند، جای نگرانی نیست چون با افزایش سن آرام‌تر خواهید شد.

    دوران نوجوانی و شکل گیری شخصیت

    شخصیت ما از نوزادی تا اواخر کودکی متعادلتر ميشود، اما این روند در سال‌های نوجوانی تغییر ميکند
    اما وضع برای بچه‌هایی که در آستانه نوجوانی قرار دارند خیلی خوب نیست، چون در این بزنگاه چیزی به نام “فرضیه اختلال” وارد صحنه ميشود.

     

    شاید بد نباشد تحقیقی را در نظر بگیریم که روی هزاران نوجوان هلندی انجام گرفت. کوچکترین‌های آنها در هنگام شروع تحقیق ۱۲ سال سن داشتند. از آنها از سال ۲۰۰۵ به بعد، و برای مدت شش یا هفت سال، هر ساله آزمون شخصیت به عمل ميآمد.

     

    وظیفه‌شناسی در پسرهایی که تازه به سن نوجوانی رسیده بودند به صورت موقت کاهش پیدا ميکرد همان انضباط و نظم شخصی. از طرف دیگر دخترها در همان دوره دچار افزایش موقت روان‌رنجوری ميشدند همان عدم تعادل احساسی. به نظر ميرسد که این یافته‌ها به نوعی کلیشه‌های موجود مانند اتاق‌های نامرتب و نوسانات احساسی را تایید ميکنند. خوشبختانه چنین پسرفت‌هایی موقتی اســت و داده‌های این تحقیق نشان ميدهد که ویزگی‌های مثبت بچه‌ها در اواخر نوجوانی دوباره به جای خود بازميگردد.

     

    هم والدین و هم بچه‌های نوجوان آن‌ها در این‌که تغییراتی رخ ميدهد با هم اتفاق نظر دارند، اما چیزی که شگفت‌آور اســت این اســت که میزان این تغییرات به شخص اندازه‌گیر بستگی دارد.

     

    در تحقیقی که اخیرا با شرکت ۲۷۰۰ نوجوان آلمانی صورت گرفت، از شرکت‌کنندگان خواســته ميشد که شخصیت خود را در دو مرحله ارزش‌گذاری کنند؛ یک بار در یازده سالگی و یک بار هم در چهارده سالگی. والدین آن‌ها هم در این دو برهه شخصیت بچه‌ها را ارزش‌گذاری ميکردند. تفاوت‌های آشکارکننده‌ای به دست آمد: برای نمونه، در حالی که نوجوانان معتقد بودند که دیگر مانند گذشته دلپذیر نیستند، شیب این روند نزولی از نظر والدینشان بسیار بیشتر بود. همچنین نوجوانان معتقد بودند که بیش از گذشته برون‌گرا شده‌اند، در حالی که والدینشان عقیده داشتند که آن‌ها درون‌گراتر شده‌اند.

    دوران نوجوانی و شکل گیری شخصیت

    تحقیقات مختلف نشان ميدهد که ویژگی‌های شخصیتی مفید در سال‌های نوجوانی با کاهش موقت روبه‌رو ميشوند

     

    تفسیری که محققان ارائه کردند جای تردید باقی نميگذاشت: والدین، به طور کلی، نظرشان این اســت که بچه‌هایشان دیگر خیلی دلچسب نیستند. البته همه چیز منفی نبود و والدین عقیده داشتند که کاهش وظیفه‌شناسی بچه‌هایشان به آن اندازه که خودشان فکر ميکنند شدید نبوده اســت.

     

    این عدم تطابق شاید در ابتدا متناقض به نظر برسد، اما شاید بتوان آن را با تغییرات گسترده‌ای که در رابطه والدین و فرزندان به خاطر میل فزاینده نوجوانان به اســتقلال و حریم شخصی در حال ایجاد اســت توضیح داد. محققان در عین حال به این نکته اشاره ميکنند که والدین و نوجوانان ممکن اســت از نقطه مرجع متفاوتی اســتفاده کرده باشند، به این معنی که معیار سنجش والدین یک بزرگسال نوعی اســت، در حالی که نوجوانان ویژگی‌های شخصیتی خود را با هم‌قطاران خود ميسنجند.

     

    این نتایج با چند تحقیق دیگر مطابقت دارد. تحقیقاتی که نشان ميدهد ویژگی‌های مثبت شخصیتی، مخصوصا دلچسبی و وظیفه‌شناسی، در اوایل نوجوانی با کاهش موقت روبه‌رو ميشوند. لذا به نظر ميرسد که تصویر عمومی سال‌های نوجوانی به عنوان “اختلال” شخصیتی دقیق باشد.

     

    البته این‌ها تحقیقات بلندمدتی اســت که متوسط تغییرات شخصیتی نوجوانان را در نظر ميگیرد. چنین داده‌هایی که در سطح گروه اســتخراج ميشوند تفاوت‌های فردی بین نوجوانان را ميپوشانند. راســتش ما راه درازی در پیش داریم و درکمان از نقش پیچیده ژنتیک و عوامل محیطی در الگوهای فردی تغییرات شخصیتی خیلی مقدماتی اســت.

     

    مغز نوجوان نقطه شروع خوبی اســت. طی دو دهه گذشته، سارا-جین بلیکمور و دیگران نشان داده‌اند که روند رشد در دوران نوجوانی تحت تاثیر برخی تغییرات مغزی مهم اســت، از جمله “هرس” سلول‌های خاکستری که با آموختن ارتباط دارند.

    دوران نوجوانی و شکل گیری شخصیت

    شخصیت ما ریشه در دوران کودکی ما دارد

     

    نتیجه تحقیقاتی که در سال ۲۰۱۸ در نروژ انجام گرفت نشان ميدهد که این اتفاق ميتواند در شکل‌دهی به الگوهای تغییر شخصیتی در نوجوانان نقش ایفا کند. محققان طی یک دوره دو و نیم ساله از مغز چندین نوجوان تصویربرداری کردند و در عین حال از والدین آن‌ها خواســتند که شخصیت فرزندانشان را در هر دو مرحله ارزش‌گذاری کنند.

     

    کشف مهم این بود که امتیازهای بالاتر در زمینه وظیفه‌شناسی با حجم بیشتری از تفکر در برخی از نواحی در قشر مغز همراه بود نشانه‌ای از هرس موثرتر سلول‌های خاکستری و بلوغ بیشتر. همچنین، امتیاز بالاتر برای تعادل احساسی با پیشرفت بیشتر تفکر قشری همراه بود.

     

    ما تازه در ابتدای این مسیر تحقیقاتی هستیم، اما محققان عقیده داشتند که نتایج بر این مساله دلالت دارد که “اختلاف زیاد در ویژگی‌های شخصیت فردی ميتواند تا قسمتی به بلوغ قشری در میان نوجوانان مربوط باشد.” به زبان دیگر، نحوه تغییر سلول‌های خاکستری ما در دوره نوجوانی ميتواند بر احساسات و رفتار ما تاثیر بگذارد.

     

    شکی نیست که عوامل بیرونی دیگری مانند فشار و سختی هم نقش پیچیده‌ای در تغییرات شخصیتی دوران نوجوانی ایفا ميکنند. اما تحقیقات نشان ميدهد که نوع فشار هم در تغییرات خاصی که ایجاد ميشود موثر اســت. در تحقیقی که با شرکت داوطلبان آمریکایی در سال ۲۰۱۷ به پایان رسید، محققان شخصیت شرکت‌کنندگان را در بازه سنی ۸ تا ۱۲ سال ثبت کردند و سپس سه، هفت و ده سال بعد نیز این کار را تکرار ميکردند. همچنین داوطلبان تجربه هرگونه فشار یا سختی را طی سال‌های نوجوانی در جایی یادداشت ميکردند.

    دوران نوجوانی و شکل گیری شخصیت

    ما ممکن اســت در سال‌ها نوجوانی تحت فشار باشیم و نوع فشاری که به ما وارد ميشود ميتواند در تغییرات شخصیتی ما تعیین‌کننده باشد
    نتیجه اصلی این تحقیق این بود که افزایش سختی‌های خارج از کنترل شرکت‌کنندگان، مانند طلاق والدین یا تصادفات رانندگی، با افزایش رنجش‌های روانی در دوران نوجوانی و همچنین بزرگسالی همراه بود.

     

    از طرف دیگر، سختی‌هایی که مستقیما از اعمال و تصمیمات خود شرکت‌کنندگان ناشی ميشد، مانند اخراج از مدرسه به خاطر بی‌انضباطی، پیامدهای به مراتب تاثیرگذارتری برای شخصیت آن‌ها داشت، و به تدریج شامل افزایش رنجش‌های روانی و کاهش وظیفه‌شناسی و دلچسبی ميشد. حدس محققان این بود که سختی‌های ناشی از اعمال شخصی نوجوان ميتواند فشار بیشتری به شخص وارد کند و به رشد شخصیتی او آسیب برساند. نتیجه‌ای که ميتوان از این یافته گرفت این اســت که حمایت عاطفی کافی از نوجوانان مخصوصا برای افرادی که تحت فشار قرار دارند ميتواند با چرخه منفی تغییرات شخصیتی مقابله کند.

     

    البته همه نتایج منفی نیست. دیگر یافته‌ها به تاثیرات مثبت بر تغییرات شخصیتی نوجوانان اشاره ميکند. برای نمونه، شواهد حاصل از تحقیق یک ساله‌ای که در سال ۲۰۱۳ در سوئیس انجام گرفت نشان ميدهد که حس “هویتی” مثبت در نوجوانان مخصوصا احساس اعتبار، تسلط بر رخدادهای زندگی، و درک مشخص از انتظارات طی زمان با رشد مثبت شخصیتی ارتباط دارد، از جمله تعادل عاطفی و وظیفه‌شناسی بیشتر. تحقیق دیگری هم نشان ميدهد که اعتماد به‌نفس در مدرسه با رشد مثبت شخصیتی رابطه دارد.

     

    این یافته‌ها دلگرم ‌کننده اســت و ما ميتوانیم از این سرنخ‌ها برای ایجاد محیط‌های پرورشی بهتری که به رشد شخصیتی نوجوانان کمک ميکنند اســتفاده کنیم. ادامه این رویکرد امری ارزشمند اســت چون ویژگی‌های شخصیتی نوجوانی به ما اجازه ميدهند تا اتفاقات بعد زندگی را پیش‌بینی کنیم. برای نمونه، تحقیق از ۴۰۰۰ نوجوان بریتانیایی نشان داد که آن‌هایی که امتیاز کمتری در وظیفه‌شناسی گرفته بودند، دو برابر بیشتر از دیگران احتمال داشت که در ادامه زندگی شغل مشخصی نداشته باشند.

     

    ما خیلی روی آموزش حقایق به نوجوانان و موفقیت در امتحان تمرکز ميکنیم، اما شاید بهتر باشد حداقل همین اندازه هم به پرورش شخصیتی آن‌ها اهمیت بدهیم. وقتی به دوقلوهایم فکر ميکنم، در ادامه دادن به این مسیر تحقیقاتی مصمم تر ميشوم.

     

    منبع : بی بی سی فارسی

     

     

  • مطالب پربازدید